"ความรักคือ ความรัก คืออะไร...."

เพลงนี้พอฟังทีไรก็สะท้านหัวใจตัวเองทุกที

แม้จะเป็นเพลงที่ค่อนข้างเก่านะ แต่ก็ให้ความหมายที่ลึกซึ้งกินใจทุกครั้ง

อยู่บนโลกมาก็ 16 ปีแล้ว

รู้จักเพียงแต่ความรักของพ่อแม่ที่มีให้กับลูก.....เท่านั้นจริงๆ- -

และผมก็คิดว่า ยังมีอีกหลายๆคนนะ ที่ยังไม่รู้จักความรัก ระหว่างชายหญิง

เอ๊ะ เรารักเขาหรือเปล่า

บางคนยังสับสนตัวเองเลยว่า ทำไมตัวเองถึงอยู่มาได้ ทั้งๆที่มองไปทางไหน ก็เห็นแต่คนมีแฟน-*-

เข้าเรื่องของตัวผม...-*-

(ข้อความต่อไปนี้จะเป็นการด่าตัวเอง มิได้ชื่นชมตัวเองแต่อย่างใด..)

จะว่าผมโรคจิตก็ได้นะ....แอบชอบใครก็ไม่อยากจะพูดให้ใครฟังจะว่าเป็นโรคผวาก็ได้...หวาดระแวงนั่นแหละ....จะหวาดระแวงอะไร ไม่บอกดีกว่า...

และที่โรคจิตกว่านั้นก็คือ...แปลกมะ ที่ตัวเราชอบทำเมินเฉยกับคนที่เราแอบชอบ-*-แบบนี้เข้าขั้นโรคจิตรึยัง-*-

และที่โรคจี๊ดโรคจิตไปกว่านั้น ก็คือการที่ผมได้คุยกับคนๆนั้น...แทนที่จะมีความสุข แต่กลับว่า ผมเครียดไปซะงั้น ตายแหล่ว-*-

แหม..แต่ก็นะ...สิ่งที่ผมพูดมาทั้งหมด...ใช่ ผมเคยแอบชอบผู้หญิง (ไม่ใช่ผู้ชายนะ-*-) แต่ตอนนี้ ผมคงเลิกคิดได้แล้ว ใกล้ๆent กันแล้ว จะคิดเรื่องพวกนี้ให้ปวดหัวทำไมอีกกันน้อ~

แม้แต่บัดนี้ ผมยังไม่รู้เลย ว่าสิ่งที่เคยเกิดขึ้นกับผม มันคือ ความรักหรือไม่

เอาล่ะ เริ่มวนเข้าเรื่องเดิมๆแล้วน้อ ไปดีกว่า อิอิ^^

ปล. บ่นต่อบล๊อกหน้า เพราะคนละเรื่อง...-*-