จากที่เคยจำความได้ = =

คำว่า A F และ S มันวนเวียนอยู่ในหัวสมองของผมมาหลายปีดีดักแล้ว

มันเป็นสิ่งที่ผมไม่คิดจะแตะมันเล้ย ไม่คิดแม้แต่จะสัมผัส

เพราะผมกลัว กลัวในความขลัง ของตัวอักษร 26 ตัวในภาษาอังกฤษนั่นแล

จับทีไร พาลเหงื่อแตกเอาง่ายๆ

คิ้วขมวดผูกกันเป็นโบว์สีดำทันที เมื่อเจอแค่Conversation

ยังไม่พอ เพียงแค่เจอGramma ก็สลบเหมือด เหมือนถูกฟาดด้วยไม้หน้าสามกับก้อนหินพร้อมกัน

ปีที่แล้ว ผมเองกลับต้องมานั่งพิมพ์ใบประกาศรับสมัครสอบชิงทุน AFS = =

โดนเจตน์ลากมา ถวายตัวให้อ.อรุณี ไปนั่งพิมพ์งาน 2-3 ครั้ง

จนผมเริ่มรู้มาบ้างว่า AFS เค้าทำอะไรกันบ้าง

แต่มันก็ยุ่งยากเกินกว่าจะทำจริงๆแหละ = =

ผมก็รู้จักอาจารย์อรุณีก็ช่วงนี้แหละ ที่ได้ทำงานร่วมกับท่านบ้าง

ซึ่งหลังจากที่ผมทะเลาะกับอ.เจตน์ ผมก็ไม่ได้ช่วยงานอะไรอีกเลย

ผ่านไปอีก 1 ปี อ.อรุณีได้เป็นรองหัวหน้าหมวดอังกฤษ~

ประหยัดคิง (ประหยัดคิง ย่อมาจาก ประหยัด เกย์คิง -*- )

ผู้ที่แปรสถานะเป็นสมาชิกในหมวดภาษาอังกฤษ ก็ขอรับงานนี้มานั่งทำเอง

ทำให้ผมรู้สึกว่า ทำไม AFS มัน - - มันขลังขึ้นทุกทีวะ - -

เห็นเพื่อนๆ เขาไปสมัครเสียกันเป็นร้อย

แล้วไปสอบกันที่ เตรียมอุดมฯ

จะว่าไปแล้วมันก็ดีนะ อย่างน้อยก็เลยได้ยกย่างเหยียบไปที่เตรียมอุดมมันสักครั้งหนึ่ง

แต่ถ้าสอบไม่ได้ก็เสียเงินไปเปล่าๆนี่น้อ~

---------------------------------------------------------------------

พรุ่งนี้ใช่ไหมฮะ? ที่เพื่อนๆทุกคนต้องไปสอบเอเอฟเอส (เหมือนกะจะไป AF)

ก็ขออวยพรละกัน

ให้เพื่อนๆสอบกันได้ทุกๆคนเนอะ~

ตั้งใจอะไรขอให้ได้ตามปรารถนา~

สาธุ~

กุสะลา ธัมมา อะกุสะลา ธัมมา อัพยากะตา ธัมมา กะตะเม ธัมมา... (เย้ย นี่มันสวดศพ -*-)

ปล อื้ม อวยพรให้ทุกคนแหละ ที่ไปสอบ afs น่ะ

ปล2 ผมไม่เลือกปฏิบัตินะ

ปล3 สอบแล้ว ได้ผลไง เม้นตอบกันบ้างน้อ~