จิง เทอร์ ช้าน ก๊าน เค่อะส์- -

เคยได้ยิน เคยได้อ่าน กันในเว็บบอร์ดกันมาเยอะแล้วสินะครับ

เอาล่ะครับ

คือ ตอนนี้ แค่ในอินเตอร์เนท สังคม ชุมชน ที่ใหญ่ที่สุดในโลก

"ยังรับไม่ได้กับภาษาวิบัติ"

แต่ทว่า ทำไม ปัจจุบัน ภาษาวิบัติ เริ่มลงบนกระดาษกันแล้วล่ะครับ?

เมื่อวันก่อนนู้นเลย มีข้อความเขียนใส่กระดาษส่งต่อๆกันมา

"จ่ายเงินห้องก๊านด้วยน๊ะค๊ะ" - - (ผมจำข้อความไม่ค่อยได้แล้วอ่ะนะ)

คือว่า คำว่า ก๊าน ไม่มีความหมายในพจนานุกรมน่ะครับ - -

แล้วมันทำให้คน หัวโบร่ำโบราณอย่างผม อ่านภาษาไทยยุคดิ้นกระแดะไม่ออก

คือ ถ้าเป็นในอินเตอร์เนท ตอนนี้ก็เห็นจนแทบจะชินตาแล้วล่ะนะ

มันแพร่หลายไปแล้วล่ะนะ แล้วสังคมอินเตอร์เนท ก็เริ่มปลงๆ กับภาษาไทยชนิด"กระแดะวิบัติ" กันบ้างแล้ว

แต่ทว่า เอาล่าสุดเลย เมื่อเช้า ผมหยิบ Copy การบ้านมานั่งลอก(ผมชั่วไหมฮะ ทำเองก็ทำไม่ได้ กรรมจริง)

ผมนั่งอ่านไป ลอกไป

ผมก็สะดุดกับคำว่า

"เป็นจิง" (ลายมือใครก็ไม่รู้นะฮะ เพราะผมซีรอกต่อๆกันมา)

เอ่อ คือว่า จะเอา "เป็นจริง" หรือ "เป็นจิง" ก็เอาสักอย่างสิครับ - -

ผมเข้าใจนะว่า "จริง" เป็นคำควบไม่แท้

ไม่ออกเสียง "ร"ควบด้วยก็จริงน้อ

แต่ไม่เห็นนักภาษาไทยคนไหน ต้องการจะตัด "ร" ออกเลยสักคน

อย่าเพิ่งไปนั่งตัดเองสิครับ

แบบนี้ คงจะเข้าข่ายภาษาวิบัติได้นะ - -

คือผมคิดว่านะครับ อยากจะใช้ภาษาวิบัติกันล่ะก็ ใช้ไปเลยครับ บนอินเตอร์เนทเนี่ย - - (แต่ใช้แบบเหมาะสม ไม่มากเกินไปด้วยล่ะ)

แต่ว่า อย่าใช้ในการเขียนจริงๆได้ไหม เขียนลงกระดาษ น่าจะเขียนให้ถูกตามภาษาไทยโดยแท้นะ

แต่ทางที่ดี เลิกใช้ภาษาวิบัติเลยดีไหม? ดีไหม?ฮะ?

ชิมิฮะ? ชิมิฮะ?

-------------------------------------------------------------------------------

ปล. ว๊ากกกกก!!!! อ.อุไรสอนโคตรฮา~

ปล2. มุข sin x / n จงเจริญ~

ปล.3 เกรี๊ยก คาบอุไร ทั้งหัวหน้า ทั้งรอง ไม่โผล่หัวมาสักคน ผมเลย - - "นักเรียนเคารพ~" เอิ้กๆ