เฮ้อ~ นิยายที่ตัวเองแต่งเอง เวลามาอ่านเอง มันก็แก้ความเหงาได้เหมือนกันนะ

ว่าไปแล้ว นิยายที่ผมแต่งเนี่ย ประมาณเกือบ 10 เรื่องได้แล้วกระมัง

มาเรียงลำดับกันดีกว่า~

ผมเริ่มอัพนิยายลงเว็บไซด์เด็กดีดอทคอมครั้งแรกเลยวันที่ 11 ต.ค.49

ตอนนั้น แต่งไว้บ้างแล้ว อัพรวด 13 ตอน

ชื่อเรื่องตอนนั้นรู้สึกว่าชื่อ "บอกหัวใจ I Love you" มั้ง~

ต้นฉบับที่แต่งไว้ยังอยู่นะ แต่ก็อย่างว่า เรื่องแรกที่แต่ง ยังไม่ค่อยมีฝีไม้ลายมือเท่าไหร่

และเป็นชื่อเรื่องชื่อแรกที่กะหลั่วที่สุด~

เรื่องต่อมานี่ ผมก็แต่งไปเรื่อยๆ ตอนนั้นได้อ่านนิยายเกี่ยวกับพวกเด็กข้างบ้าน~ เลยได้แนวคิดมาแต่งซะงั้น

แต่ง + ความฝันลมๆแล้งๆ~

ชื่อเรื่องตอนนั้นก็กะหลั่วๆมากๆ "จากเพื่อนบ้าน เป็นเพื่อนใจ" ล่ะมั้ง

กะหลั่วจริงๆ - -

แต่พอมาเรื่องที่ 3 นี่สิ.....(ตามรักกับนายหัวหอม)

ดึงญาติสนิทมิตรสหายมาเล่นนิยายบทนี้กันหมด.....

และก็ใช้ตัวแสดงน้ำเป็นอีตาหัวหอมสีขาวจากญี่ปุ่น - - Onion อ่ะ - -

แต่งแบบ ติดเรท จนกลัวโดนแบนด้วยแหละ....

และคนที่ชื่อก็อตในเรื่องนี่ มหาชั่วเลย

แต่งแบบมีความสุขมาก(ตอนนั้นใช้ Notepad)

มีบก.นักวิจารณ์คือ ไอ้บุ้คด้วยแหละ - -

มันเป็นบก.กิติมศักดิ์เลยล่ะ ในฐานะที่เอามันไปเป็นตัวละครในเรื่อง (ฮา~)

เรื่องต่อมาใช่ไหมล่ะ....ที่จริงมีเรื่อง "ยัยก็อตซิล่า กับนายเด็กวัด" อีกนะ

แต่ว่า หมดฟีลแต่งซะก่อน เลยค้างไว้นาน - -

ต่อมาเลยเนาะ ก็เรื่อง สื่อรัก MSN นี่แหละ

อันนี้เริ่มเอาเพื่อนกุเข้ามาใส่บ้าง - -

ไอ้เชาเล่นเป็นพระเอกเลยเมิง - - แต่ก็คิดไม่ผิดนะที่เอามันมาเป็น

มันทำให้นิยายของผม ติด Inside dek-d ด้วยแหละ

แบบ เป็นนิยายแนะนำน่าอ่านเลยก็ได้นะ ~

ติดอยู่ประมาณ 1 สัปดาห์ ตอนนั้นดีใจมากๆเลยที่ติดได้

ทั้งๆที่เรื่องราวมันก็ดูจะเละเทะเสียด้วยซ้ำ

แก้ไขมาสองสามรอบ~

หลังจากนั้นมา ผมก็ได้ยินเรื่องความรักของเพื่อนผม

ผมเลยแต่ง "love of monkey รักของลิงน้อย" ขึ้นมาอีกอันหนึ่ง

อันนี้ยอมรับวา ไม่มีความโดนใจใครเลย

ยกเว้นเพื่อนๆชาวสายวิทย์ห้องสองที่อ่านนิยายของผม

กลายเป็นว่า ตูแต่งหนุกขนาด?????

- -

ต่อจากนั้นเลยแต่ง สื่อรัก mSN ภาค 2

ที่จริงจะแยกออกนะ แต่ว่ามีตัวละครเกือบทั้งแผงมาในเรื่องนี้

เลยจำใจเอาชื่อเดิม ทั้งๆเนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกับ Msn สักนิด

เรื่องนี้ยอมรับ แต่งได้ดีกว่าเรื่องแรกๆ 4-5 เรื่องนะ

เพราะเป็นเรื่องที่เรานั่งจินตนาการเอาเองได้

ต่อมาเรอะ เรื่องนี้เลย - -

"Wind and the love สายลมกับความรัก"

ความหมายกินใจโคตรๆ - -

ก็จริงอ่ะ ตอนนั้นมีทัศนคติอย่างนี้จริงๆ

ความรัก ผ่านตัวเราชั่วขณะ แล้วมันก็ผ่านไปอย่างไม่ไยดี

ตอนนั้นแต่งเพราะมันตรงกับสถานการณ์เราจริงๆล่ะ - -

และดันไปขอแต่ง Cross กับเจ๊ข้างบ้านอีก (ฮา~)

เป็นครั้งแรกที่แต่งตอนยาวๆได้ถึงสี่สิบกว่าตอน

(เจ้าหัวหอมแต่งได้ 44 ตอนนะ แต่ตอนนึงสั้นๆอ่ะ)

และนิยายนี้เอง ที่ติด what hot! ของเด็กดีอีกครั้งนึง~

แต่ความนิยมไม่สูงเท่าคราวก่อนแฮะ

แต่ไม่เป็นไรหรอก~

===========

เรื่องต่อมาเหรอ เป็นช่วงปลายๆและ ที่ผมคิดจะนั่งแต่งนิยาย~

"เรื่องวุ่นๆของนายรักคุด" หรือ "รักวุ่นวายของนายรักคุด"นี่แหละ

บอกเลยว่าตอนนั้นเกิดอาการแก๊กหมดเหมือนกัน

ค้างแต่งไว้ตอนที่ 20 แล้วไม่แต่งอีกเลย

แล้วเพิ่งมีอารมณ์ก็ช่วงนี้

แต่งานมะรุมมะตุ้มจนลืมเหมือนกัน~

แต่ว่า ก็ดันมีเรื่องไหม่ออกมาจนได้

ตอนนั้นรู้สึกว่า อ่าน"เซวีน่า" แล้วอยากจะแต่งแฟนตาซีฟิกขึ้นมา

แต่แล้วโครงการก็ล้มเหลว เพราะตัวเองจินตนาการไม่สูงส่งพอ~

เลยกลับไปแต่เรื่องหวานแหว๋วเหมือนเดิม อย่าง

"Dream of love รักคือฝันไป"

ค้างไว้ตอนที่ 4 ยังไม่ได้แต่งต่อ~

กลับต้องมานั่งอ่านนิยายตัวเองแล้วน้อเนี่ย - -

ส่งสนพ.ไม่ได้ ตูปริ้นเย็บกระดูกงูอ่านเองเลยดีมะ? - -

แมร่ง~

--------------------------------------------------------

หลังจากอ่านนิยายตัวเอง ก็เพิ่งรู้สึกว่าตัวเองก็แต่งสนุกเหมือนกันนะ

โดยเฉพาะเรื่อง Wind and the love กับสื่อรัก msn ภาค 2

มันเป็นความรู้สึกของผมจริงๆนะ มันคงทำให้ผมนึกถึงวันเก่าๆล่ะมั้ง

ที่ผมพยายามนั่งแต่งมัน เพราะมีผู้หญิงคนหนึ่ง เข้ามาในชีวิต มาให้ผมเพ้อฝัน~ จนต้องมานั่งแต่งนิยายลมๆแล้งๆ

นั่นแหละ อดีตของผม ที่ผมภูมิใจ ที่แต่งนิยายมันมาได้ถึงเกือบสิบเรื่อง

และผมจะแต่งมันต่อไป เมื่อไหร่ที่ผมว่าง

แม้ผมจะไม่ใช่นักอ่านที่ดี แต่ก็เป็นนักเขียนที่ดีได้นี่นา~

ลาจากล่ะ - -