เมิงขี้เกียจเป็นคนเดียวเหรอไง กุหละ ต้องวิ่งขอคาบให้เนี่ย ไม่เหนื่อยเลย -*-

เง่อ เราอยากจะบอกว่า เราอ่านBlogนี้มาเกือบตลอดเลยเเหละ เเหะๆ เเต่เราอ่านเฉยๆไม่ได้เม้น อันนี้เป็นอันที่2ที่เราเม้น เพราะว่าเราอ่านย้อนหลังดู เราอยากจะบอกว่าในขณะที่พวกเรากำลังทำงาน เราบอกได้เลยว่าพวกเราคิดกันว่าทำไมคนอื่นนั่งเฉยๆไม่ยอมช่วยทำ อะไรทำนองนั้น เเล้วคำตอบก็คือ ไม่รู้ว่าจะทำอะไร..เราจะบอกว่าเราก็เคยเป็นเหมือนกัน ว่าไม่รู้จะช่วยอะไร สุดท้ายเลยไม่ช่วย-*- นั่นเเหละ เเต่มันมักจะเป็นส่วนน้อย เราเลยติดความคิดในเเง่ประมาณว่า ถ้าเราเป็นคนที่ไม่รู้จช่วยทำอะไร เราจะไม่นั่งเฉยๆดูคนอื่นทำงาน เพราะว่าเรารู้ว่าตอนทำมันเหนื่อยเเค่ไหน เเล้วเราก็คิดว่า เราจะทำตัวเป็นประโยชน์ เช่น ตอนทำงานบูรณาการ พวกเรายังคิดกันเลยว่า คนที่ไม่ได้ทำเเล้วนั่งดูคนอื่นทำมันน่ารังเกียจ เเต่เราพูดกันเเต่ในกลุ่ม เจ้าตัวไม่รู้หรอก นั่นเเหละ เราจะบอกว่าเราก็ไม่ได้รู้หมดหรอกว่างานนั้งานนั้นต้องทำยังไงบ้าง ต้องเอาอันนี้ไปติดอันนั้น อันนั้นทำอย่างนี้ บางทีเราก็ไม่รู้หรอก เเต่เราคิดตลอดเลยว่า ถ้าเราไม่ได้ช่วย เรานั่งเฉยๆ เราหิวข้าว เราอยากกินขนม เราก็คิดว่าคนที่ทำงานก็ต้องยิ่งหิวกว่าเรา เราก็ไปซื้อขนมซื้อน้ำมา เเล้วก็ไปป้อนเพื่อน(คนที่ทำงาน)ถึงปากเลย เพราะว่า เราคิดว่า ถ้าเป็นเราทำงานอยู่ เราก็อยากกินเหมือนกันเเต่กินไม่ได้ -*- เราคิดเเบบนี้มาตลอด เราเข้าไปช่วยเพื่อนได้ทุกคน เพราะว่าเราคิดว่าเรารู้ว่าเพื่อนคนไหนต้องการอะไร เราช่วยเท่าที่เราช่วยได้ เราจะไม่นั่งเฉยๆดูเพื่อนทำงานลำบาก อะไรทำนองนั้นอะ เเบบว่าตั้งเเต่เราทำงานหนักๆตั้งเเต่ม.4งะ เราคิดว่า เราจะไม่เข้าไปถามเพื่อนว่า "ให้เราช่วยอะไรมั้ย" เเต่เราจะเข้าไปช่วยทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เลย ไม่ใช่มานั่งดูคนอื่นทำงาน หรือนั่งทำอย่างอื่น เช่น ... เอ่อ มันพาดพิงไปเยอะเกินไปเเล้ว เปลี่ยนเรื่องๆ พวกเราคิดว่าคนที่เค้าอยากจะช่วยจริงๆ เค้าไม่ต้องถามหรอกว่าจะให้เค้าช่วยอะไรบ้าง หรือถามว่า อันนี้คืออะไรหรอ เเล้วทำยังไงต่อละ
เราจะเข้าไปช่วยทำงานเลย มันเหมือนกับว่า ถ้าเราไม่รู้ว่าต้องทำไง เราไม่ได้ช่วยคิด เราก็ช่วยลงเเรงก็ยังดี อะไรทำนองนั้นอะ
มันอาจจะเป็นความคิดเราคนเดียวก็ได้นะ เพราะว่าจิตสำนึกคนเรามันไม่เหมือนกัน อย่างเราเราคิดว่าถ้าเรานั่งเฉยๆมันก็เป็นการเอาเปรียบเพื่อนทื่ทำงานเเล้ว มันอาจจะดูเเรงๆนะ เพราะว่าเราเป็นคนที่ทำงานน่ะ
นั่นเเหละที่เราอยากจะบอก
เราอ่านเรื่องนี้เเล้วเราก็เข้าใจพวกเธอออออมากขึ้นนะ เพราะว่าเเต่ก่อนเรายอมรับเลยว่าเราคิดเเต่ว่าคนอื่นเค้าคงไม่ได้คิดอยากจะช่วยอยู่เเล้ว อะไรทำนองนั้นอะ เเล้วพอมารู้เเบบนี้มันทำให้เราดีใจขึ้นเยอะเลย ว่าอย่างน้อยคนที่ไม่ได้ช่วยก็อยากทำอย่างอื่นเพื่อช่วยเหลือเราบ้าง ไม่ผิดหวังเลยทีเข้ามาอ่าน