แม้คำโบราณจะบอกไว้ว่า....
คนดีชอบแก้ไข คนจัญไรชอบแก้ตัว
แต่คุณทำดีแล้ว ที่อธิบายให้เราเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไร....
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
เอ่อ..เเหะๆเราอาจจะเป็นพวกไม่ได้รับเชิญ เเต่เราอยากจะบอกว่า ความคิดของพวกเราคือ พวกเราเหนื่อนมาตลอดตั้งเเต่ปิดเทอม
เอ่อ..เเล้วเราก็เข้าใจว่าความคิดของคนอื่นก็สำคัญ
เเต่ว่าเราไม่รู้ว่าคนอื่นคิดอะไร
เเต่เท่าที่เราจำได้เราคิดว่าไม่มีคนบอกเรา เอ่อ
เราก็เข้าใจอีกเหมือนกันว่า..บอกไปเเล้วพวกเราก็ไม่ฟัง 
เรื่องกีฬาสีนี้มันมีหลายเหตุผลนะเราว่า ที่พวกเรารู้เรื่องเเล้วเป็นคนคิดทุกอย่างเพราะว่า พวกเราได้คุยกะพี่หน่อยอะไรทำนองนั้นอะนะ
ส่วนเรื่องไปเชียร์ชักกะเย่อ(เอ่อ -*- เขียนผิดเเน่เลย)เรายอมรับเลยว่าเราเคยไปเเค่ทีเดียวเอง
มีตั้งหลายวันที่อาจารย์ปราณีอยู่ด้วย อาจารย์เค้าเดิ้นมากเลย เเอบซึ้ง อ้าว นอกเรื่องไปไหนเเล้วเนี่ย
กลับเข้าเรื่องต่อ ก็คือว่าพวกเราน่ะคิดว่า เราทำงานกันมาตลอด
เพิ่งจะมาไม่ได้ทำงานตอนเลิก เพราะว่ามัวเเต่กรี๊ดชะนีเเตกที่ได้ถ้วย
ตอนเเรกเราบอกกะเพื่อนๆในกลุ่มเเล้วว่าเดี๋ยวต้องไม่มีใครอยู่เก็บเเน่เลย
เดี๋ยวพวกเราก็ต้องเป็นคนทำอีก อะไรทำนองนั้น ก็เลยบอกให้เริ่มเก็บของเลย
เพราะว่าตลอดทั้งวันที่เราเป็นสวัสดิการนั้น
เราก็พยายามเก็บขยะให้เรียบ100ที่สุดเเล้ว
เพราะรู้ว่าต้องมาเก็บทีหลังอะไรทำนองนั้น นั่นเเหละ
เเล้วพวกเราก็เริ่มลงมือเก็บของที่พี่หน่อยต้องเอากลับไปใช้ต่อ
เเล้วก็เก็บของอย่างอื่นที่เหลือวางทิ้งไว้ เเต่เราไม่ได้กวาดขยะ -*-
นั่นเเหละ พวกเราเองก็คิดว่านี่เราต้องทำทุกอย่างเลยใช่มั้ย อะไรทำนองนั้น
เเต่กระนั้นเเล้ว
เพชรดาก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เเจกของเซอร์ไพร์ซให้น้องเลย
ก็เลยออกไปเเจกเเล้วก็ไปร่ำลาน้องสเเตน
นั่นเเหละเเล้วก็ถ่ายรุป(คนทำงาน)กัน
ว่าไปเเล้วเราไม่ได้เอาไปเก็บหรอก บลูกะเเพนกะใจเอาไป เพราะว่าพ่อเรามารับ เเล้วมันก็จบลง...ด้วยประการฉะนี้เเล
ในใจเราก็คิดไว้เเล้วเเหละว่าเราเหนื่อยเเล้วก็หายเหนื่อยเพราะได้ถ้วย
เเล้วเราก็ต้องเหนื่อยอีกรอบเพราะว่ามาทะเลาะกันเองในห้องอะไรประมาณนั้น
เรื่องนี้เราขอโทษด้วย ขอยอมรับผิด
วันนั้นที่เราไปเพราะว่าเราเพิ่งเเข่งวิ่งเปรี้ยวเสร็จ ง่า..เอ่อ
อารมณ์นั้นเราคิดว่าเรากะคนอื่นที่เเข่งวิ่งเปรี้ยวเเล้วมาดูกีฬาดูสเเตนงะ
เเล้วคือจีจี้กะเเพนกะก้อยทำงานกันอยู่สองคน
เเล้วเราคิดว่ามันเป็นการอู้งาน ทำให้กลับบ้านช้าลงอีก
ซึ่งปกติก็กลับบ้านกันประมาณ19.00-20.00ทุกวันอยู่เเล้ว ยิ่งอู้ยิ่งช้า
ก็เลยไม่ได้ไปดูบ่อย เเล้วก็ได้ไปดูสเเตนเเค่2วันสุดท้ายเอง
เพราะว่าเกรงใจจี้จี้กะเเพนกะก้อยทำงาน ง่า..เพื่อนๆหลายคนไม่รู้ว่าเราต้องเมายากันยุงกัน เเต่ยิงกลับบินเริงร่า
เสร็จเเล้วก็ได้ยินว่าเค้าไปเลี้ยงฉลองกัน เเต่เราไม่ได้ไป
เพราะว่าอยากกลับบ้าน(ปวดขาตั้งเเต่วันที่วิ่งเปรี้ยวอย่างร้ายเเรง)
นั่นเเหละ เเต่ตอนกลับบ้านพวกเรายังขนรถกะป้ายไปเก็บเลยนะ
อย่างน้อยเราก็ได้รู้ว่าเพื่อนๆคิดกะเรายังไง
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ผมแค่อยากจะบอกว่า ที่ผมมาระบายในครั้งนี้ มันเป็นแค่
ส่วนหนึ่ง ของ ความ รู้ สึก จริง จริง ของผม....
ซึ่งในอีกส่วนหนึ่งของความรู้สึกจริงจริงเหล่านั้น....
มันเป็นความรู้สึกผิดตลอดมาที่ไม่ได้ช่วยเพื่อนๆทำงานมากเท่าไหร่เลย....
กลับเอาเปรียบเพื่อนทั้งๆที่เพื่อนๆอยู่กันสองสามทุ่ม...แต่ผมห้าโมงก็ต้องกลับเพราะบ้านไกล...
เอาล่ะ ยังไงผมก็ถือว่า ข้อความสีเหลืองนี้ เป็นข้อความที่ดี... ส่งทูตมาเจรจาดี...
ไม่เหมือนกับข้อความนี้...
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ถ้ากกรูบอกว่ามีคที่เหนื่อยกว่ามึงละ
มึงจะช่วยกรูมั้ย
คนมันไม่พอจิงๆหลังแสตนก็ต้องทำทุกอย่าง
อีนุ๊กได้นอนแค่กี่ชม.ข้าวมันก็ไม่ได้กิน
น้องมันก็ขาดคนคุมไม่ได้ รู้มันว่าแทบจะกราบตรีนน้องมันถึงจะยอมร้องกัน
แร้วต้องนั่งทนฟังสีอื่นนั่งด่า ต้องมานั่งเสียใจที่ผิดใจกับเพื่อนสีอื่น
เพชรดากะบิวก็ต้องหาข้าวน้ำของกินถวายพวกมึง มันก็เหนื่อย
แร้วพวกกูอะ กูทำงานหนักมาทั้งอาทิตอะ กรูกะจีจี้อะ
แด๊กข้าวเส็ดต้องวิ่งไปตามหลีดอะ วิ่งขึ้นชั้น4ไปหาของเพราะมีแต่คนเกี่ยงกันอะ
กรูก็ทำตั้งแต่สากะเบือยันเรือสำราญแร้ว เหลือเต้นหลีดอีกอย่างที่กรูไม่ได้ทำ
มึงมาพูดงี้แร้วมึงไม่นึกถึง คนที่ทำงานมาหนักกว่ามึงมั่งรึไง
พวกยกของก็อย่าคิดพวกมึงยกของหนักแร้วมึงเหนื่อยอยู่พวกเดียวนะ
กรูที่ทำงานมาตลอด ได้ถ้วยมาแม้แต่ถ้วยกูก็ยังไม่ได้แตะ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
คำเจรจา มันไม่ใช่แบบนี้??
กีฬาสีคงจะหมดลงกับบล๊อกนี้นะฮะ?
พอแล้ว ผมไม่อยากให้ในห้องร้าวฉานไปมากกว่านี้แล้ว....
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
((ขับเสภา ตัวละครกลับเข้าหลังฉาก))
edit @ 18 Nov 2007 03:01:52 by ดิวอี้ลัลล้า~