ต่อเนื่่่องจากบล๊อกที่แล้ว
55555+ ไอ้บุ้คจับผิดถูกจนได้...ใช่ จงใจพิมพ์ผิด (ฮ่าๆๆ)
たんじょうび たじょうび
นี่แหละ โอตาคุตัวจริง (ฮา) (เกี่ยวมั้ย??)
---------------------------------------------------------------------
เมื่อวานที่โรงเรียนจัดงานปีใหม่,วันเด็ก
ตื่นเช้ามาพร้อมกับจัดของ....พวกเครื่องเสียงอะไรงี้...
มองไปมองมา รู้สึกว่าตัวแปลงแจ็ค ไมค์ เป็น แจ็คออดิโอหายไป....Lost my Jack
ก็เลย เอาวะ..ไรประมาณนั้น...
ตอนแรกกลัวมากเลยว่าเอาไปแล้วจะไม่มีประโยชน์...
ไม่ได้ใช้ประโยชน์น่ะแหละ...
เอาหล่ะ พอถึงโรงเรียนปั๊บ...ก็ขนของขึ้นห้องบัญชี...
โหะๆๆ...เห็นแต่ของเต็มไปหมด แต่ไม่เห็นหน้าเพื่อนสักคน...
เลยลงไปเข้าห้องน้ำก่อน...
วันนั้นรู้สึกเหมือนท้องเสียอ่ะ...ปวดท้องชิบ....
พอรู้ว่าไอ้เนสถึงห้องบัญชีก็เลยรีบขึ้นไปอีกครั้งนึง
ผมก็เอาล่ะ จองที่ข้าง Amp เลย
เอาสายต่อปั๊บๆๆๆ
แล้วก็ให้เนสลองเครื่องเสียง (ฮ่า)
ร้องคาราโอเกะไงคับ -*-
เอาหล่ะสิ..ไปๆมาๆ เครื่องคอมผมก็มีประโยชน์ทันที
ไม่นานจารย์ก็เรียกไปช่วยงาน...
จะทำอะไรเสียอีกล่ะ...
ทำอาหารจัดเลี้ยงอ่ะเ่ด่ะ...
กุ้งอบวุ้นเส้น....-*-
กุปลอกกระเทียมเสร็จต้องไปเด็ดหัวกุ้ง...
5555+
อย่านึกว่าตุช่วยอะไรมากเลยนะ...
ไม่ได้ช่วยไรมากนักหรอก...
ตอนแรกมะกล้าช่วยซะด้วยซ้ำ....
แต่ช่วยๆไป...น่ะแหละ...
พอสักพักเพื่อนๆก็ขึ้นมา...
เห็นกำลังร้องเกะเท่านั้นหล่ะ
เมิงเอ๊ยยยย
เกะลูกทุ่งกันบรึม...
พวกคอเดียวกันเฟร้ย...
เอาเลย..ร้องด้วย...
แต่ก่อนหน้านั้นรู้ว่าถ่านไมค์หมด..เลยสั่งไอ้เชาว์ไปซื้อ...
พอได้มาก้ทำเป็นสามไมค์ซะ...
สุดตรีน...ร้องกันแบบไม่ได้พักเครื่อง....
ผมก็จับไมค์ร้องเป็นบางเพลงหล่ะ...
เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง ก็เริ่มเปลี่ยนแนวกันไปเรื่อยๆ
จนสุดท้าย...เวลาผ่านไปเกือบจะบ่ายสอง....
เครื่องคอมผมก็เล่นเกะไม่หยุด....
ผมก็เห็นจารย์ชวนพวกกรรมการนักเรียนมากินอาหาร...
ก็มีกรรมการนักเรียนคนหนึ่งชื่อ...ป้าปุ้ย (ขอเรียกป้าละักัน (ฮา))
ตอนนั้นกำลังร้องเกะกันเลย ป้าแกก็เข้ามาแจมด้วย...-*-
เชื่อไหม...ป้าแกติดไมค์ -*-
ร้องไม่หยุดยัน 4 โมงครึ่ง....
ตอนแรกก้หนักใจนิดๆ เพราะจารย์ที่อนุญาตให้ใช้ห้องบัญชีเค้าจะกลับแล้ว...
แต่พออาจารย์เค้าบอกให้เราช่วยปิดเพราะเขาจะไปเลย ก็โล่งไปหน่อยนึง...
ป้าแกก็ร้องไปเรื่อย (ฮา)
จนพวกกรรมการนักเรียนด้วยกันโทรมาตาม...
555555+
จนยอมวางไมค์แล้ววิ่งไป...
จนห้าโมงเชาว์มันเพิ่งกลับมาจากส่งแฟนไปเีรียนพิเศษ
ก็เลยชวนมันกลับด้วยกันเลย..
มันก็เดินไปห้องอังกฤษ ก่อนที่จะเจอป้าแกอีกที่ห้องกรรมการนักเรียน
"เอาเกะมาเปิดต่อมา" ป้าแกพูดงี้ -*-
ผมปฏิเสธไปดิ จะมืดค่ำอยู่แระ...
เชาว์ด้วยความที่มันสนิทกะป้าแกก็เลยเดินเข้าไปทัก...
ป้าแกก็เดินไปหยิบตุ๊กตาหนู(ควาย) มายื่นให้ผมกะเชาว์มัน...
แล้วป้าแกก็ตบไหล่ผม...
"พิพรรธ เรารู้จักกันช้าไปหน่อยว่ะ"
(ป้าแกม.6 แล้วอ่ะนะ)
เฮ้อ...ในที่สุดแท็กซี่ก็รับกุ...
กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ...
120 บาท คุ้มค่าเหนื่อย...
ซ่อมคอมใหญ่เสร็จและ เด๋วทำงานให้อีอ้วนดีกว่าเว้ย...
ปายดีกว่า...
edit @ 19 Jan 2008 15:01:28 by ดิวอี้ลัลล้า~
